Samsun’un Çarşamba ilçesinde yaşayan 30 yaşındaki Dilara Gültekin, hareketlerini kısıtlayan ve konuşmasını yavaşlatan Wilson hastalığına rağmen geleneksel el sanatlarına duyduğu tutkuyu sürdürüyor. Günlük yaşamında ellerinin hareketlerini kontrol etmekte zorlandığını belirten Gültekin, hüsn-i hat sanatıyla uğraşırken kendisini daha rahat hissettiğini söylüyor. Annesi Zahide Gültekin ile halk eğitim bünyesindeki kurslarda eğitim veren genç kadın, sanat yolculuğunu yeni kursiyerlerle paylaşıyor.

Annesiyle gittiği kurslar mesleğine dönüştü

Dilara Gültekin’in el sanatlarına ilgisi, çocukluk yıllarında annesiyle birlikte katıldığı halk eğitim kurslarında başladı. Kurs ortamında büyüyen Gültekin, bu ilgisini eğitim hayatına da taşıyarak Bülent Ecevit Üniversitesi Geleneksel El Sanatları Bölümü’nü kazandı.

2016 yılında mezun olduktan sonra mesleğine adım atan Gültekin, yaklaşık 10 yıldır farklı alanlarda eserler üretiyor. Bir zamanlar annesinin yanında kurslara katılan Gültekin, bugün onunla birlikte başkalarına el sanatlarını öğretiyor.

“Sanatımı icra ederken hiçbir sorun yaşamıyorum”

Çocukluk döneminde geçirdiği trafik kazasının ardından Wilson hastalığı tanısı aldığını anlatan Gültekin, iki yıl önce yaşadığı kore atağı sonrasında da sanatından kopmadı. Sağlık sorunlarının günlük yaşamındaki hareketlerini ve konuşmasını etkilediğini belirten Gültekin, mesleğine devam etme sürecini şöyle anlattı:

“Doktorlarım ilk başta ‘yapamazsın’ dediler. Ben de inat ettim ve bir ay içinde kendimi toparladım. Herkes çok şaşırdı, doktorlarım inanamadı; ama ben sevdiğim için ve bu işi yaparken kendime güvendiğim için mesleğimi sürdürdüm. Gündelik hayatımda ellerimin hareketlerini kontrol edemezken, sanatımı icra ederken hiçbir sorun yaşamıyorum.”

Ürettikçe rahatladığını söylüyor

Hüsn-i hat sanatının yanı sıra rölyef, ahşap boyama ve geri dönüşüm malzemeleriyle yapılan çalışmalarla da ilgilenen Gültekin, üretmenin kendisine iyi geldiğini ifade etti.

“Sanatla uğraşırken kafamdaki bütün düşünceleri boşaltıyor ve inanılmaz rahatlıyorum” diyen Gültekin, kursların yeni beceriler kazanmanın yanında insanların kendilerine zaman ayırmasına da imkân sunduğunu belirtti.

El sanatlarına ilgi duyan herkesi kurslara davet eden Gültekin, “Evde oturan herkes bu kursa gelebilir. Burayı insanların hem yeni şeyler öğrendiği hem de günlük hayatın yoğunluğundan uzaklaşıp kendilerine vakit ayırabildiği bir rahatlama alanı olarak görüyorum” dedi.

Bir zamanlar kursiyerdiler, şimdi birlikte öğretiyorlar

Anne Zahide Gültekin ise yıllarca halk eğitim kurslarına katılarak usta öğretici olduğunu, kızının da bu ortamda el sanatlarıyla tanıştığını söyledi.

Kızıyla aynı mesleği paylaşmaktan gurur duyduğunu anlatan Zahide Gültekin, duygularını şu sözlerle dile getirdi:

“Yıllarca halk eğitim kurslarında eğitimler alarak usta öğretici oldum. Çocuklarımla birlikte kurslara gidiyorduk, Dilara da orada büyüdü. Şimdi anne-kız birlikte kurs veriyoruz. Onunla aynı işi paylaşmak benim için çok gurur verici, çok güzel bir duygu. Bir zamanlar birlikte kursiyer olarak gittiğimiz kızımla bugün aynı sanatı başkalarına öğretiyoruz.”