• BIST 103.200
  • Altın 197,005
  • Dolar 4,7083
  • Euro 5,4926
  • Samsun : 22 °C

KİMİN UTANCI?

OSMAN KARA

Dramı, ne dramı, resmen trajediyi televizyonda utanarak izliyorum. İnsanlık adına ama daha da çok mensubu bulunduğumuz İslam Âlemi adına utanıyorum. Onlarca, yüzlerce, binlerce Suriyeli Müslüman Hıristiyan Avrupa’ya ulaşabilmek için kadın erkek, çoluk çocuk tam bir sefalet içinde sınıra yürüyor. Düşüyorlar, kalkıyorlar, yeniden yürüyorlar. Yolları kesiliyor dönmüyorlar, hırpalanıyorlar yine dönmüyorlar. Ve benim içim yanıyor, yüzüm kızarıyor. İnsanlık adına yanıyor içim ve mensubu bulunduğum medeniyet âleminin çaresizliği ve sefaleti adına utanıyorum.

Bir zamanlar nasıl da övünerek anlatırdık Engizisyonun işkencelerinden kaçan insanların Osmanlıya sığınmalarını. Bizdik insanlığın umudu; sadece gönüllerimiz, sadece sınırlarımız değildi açık olan, hanelerimiz de sofralarımız da açıktı.

Heyhat; artık sığınan onlar değil Müslümanlar. Artık Musevi ve Hıristiyan kendi ülkesinde kendisiyle barışık, varsıl ve huzur içinde. Artık ülkesinden kaçmasını gerektiren iç huzursuzluk yok, engizisyon yok, kardeş kavgası, mezhep kavgası yok; iş var, aş var, kanun var, düzen var, kısacası devlet var.

İslam Âlemi bugün Mehmet Akif Ersoy’un Safahat’ta çizdiği sefalet manzarasından çok daha kötü durumdadır. Bir tarafta Allah’ın büyük lütfu petrolün yeşil dolarlarını lüksün, israfın, görmemişliğin çiğliğinde har vurup harman savuran şeyhler, prensler, krallar, öbür tarafta kanlı kardeş kavgasından canını kurtarmak amacıyla ölümün kucağında Hıristiyan ülkelerine ulaşmak için acının, ıstırabın ve hatta horlanmanın, aşağılanmanın en ağırına katlanmak zorunda kalan milyonlar!

Niye dün onlar sığınmacı iken bugün biziz? Niye dün biz insanlığa kucak açarken bugün kendimizi onların soğuk kucağına atabilmek için canımızı hiçe sayanlar bizleriz? Niye çare aramak durumuna düştük ve niye kendi kardeşimizin derdine derman, yarasına merhem olamıyoruz? Niye, niye, niye?

Bizi ayırıyorum yine de. Bizi yani biz Türk Milleti’ni, yani Türkiye Cumhuriyeti Devletini ayırıyorum ümmet adına utandığım bu zillet çemberinden. Tek biz varız dindaşına kucak açan ve galiba bir de eti de budu da belli Ürdün. Ya gerisi. Ya Suudi Arabistan, ya Katar, ya Mısır, ya bilmem hangi İslam ülkesi… Neredeler ve niye yoklar? Niye dindaşlarını ve ırkdaşlarını elin yabancısına mecbur ederler? Hiç mi vicdanları sızlamaz, hiç mi yüzleri kızarmaz.
Bu bir dramdır, bir trajedidir ama daha da önemlisi bir utançtır. Bakalım bundan kurtulabilecek miyiz?

Bu yazı toplam 382 defa okunmuştur.
Yazarın Diğer Yazıları
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2011 Bafra 55 | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 553 667 59 11 | Faks : 362 543 88 67 | Haber Yazılımı: CM Bilişim