casino maxi
  • BIST 99.746
  • Altın 237,739
  • Dolar 6,1527
  • Euro 7,2477
  • Samsun : 22 °C

HERKESİN AĞABEYİ OLABİLMEK

OSMAN KARA

Zor iştir herkesin ağabeyi olabilmek. O bu zoru başarmış herkesin ağabeyi olmuş istisnai insanlardan biriydi. Çalışmalarını beğeneni de vardı beğenmeyeni de. Öveni de vardı, yereni de. Ama insanlığına toz konduranı, laf edeni ve sevmeyeni yoktu. Siyaseten karşısında yer alanlar insanlığı söz konusu olduğunda hiç tereddüt etmeden yanında saf tutarlardı.
Dün O’nun ebedi yolculuğuna çıkışının, Hakk’a yürüyüşünün yıl dönümüydü. Sağlığında yaptırdığı, ölümünden sonra da adının verildiği bir parktaki mütevazı büstünün etrafında toplanmış iki elin parmakları kadar insan O’nu andı. O bir avuç insan arasında ben de vardım.
Benim merhumla siyasi ve ideolojik bağım yoktu. Ne aynı parti saflarında yer tutmuştuk ne de O’nun saltanat yıllarında yine O’nun bahşettiği koltuklarda oturmuştum. Gözlerim eski dava ve mesai arkadaşlarını boşuna aradı. Heyhat, bir iki vefakarın dışında kimseler yoktu. Yıllarca milletvekilliği ve belediye başkanlığını yaptığı partinin eski ve yeni başkanları da -yine bir iki istisnanın dışında- yoklardı. Kimse merhum “Önder” için tatil günü programını değiştirmemişti. O partinin bu kentte beş belediyesi, bir il ve on yedi ilçe teşkilatı var. Üyelerden vazgeçtim, bir ilçe başkanı dışında başkanlardan hiçbirini göremedim o kısa anma töreninde. Er veya geç onlar da Hak dünyaya göçtüklerinde ve merhumla karşılaştıklarında acaba bu vefasızlığı nasıl izah edecekler. Dün yanında, arkasında, emrinde saf tutmak için yarıştıkları “Önder”lerinin yüzüne nasıl bakacaklar? Merak ediyorum.
Türkiye’de Mustafa Sarıgülsüz CHP tarihi yazılır mı yazılmaz mı (ki kendisi ‘yazılmaz!’ diyor) bilemem fakat bu kentte Muzaffer Öndersiz bir CHP tarihi yazılamaz. Yazılırsa da tarih olmaz/olamaz. Dürüstlüğü, partisine sadakati ve en umutsuz anda ortaya çıkıp partisini sırtlaması, zafere kavuşturması ama ille de insanlığıyla, sevgisiyle, ağabeyliğiyle O sadece CHP tarihinde değil bu kent tarihindeki yerini çoktan aldı bile. Bedenen ölse de hatıralarıyla bu kentteki gönüllerde yaşamaya devam ediyor. 
O sadece partililerinin değil başka partilere mensup insanların, kısacası partili partisiz bu kentte yaşayan herkesin “ağabeysiydi” O, Muzaffer Ağabey’di. Nur içinde yatsın. Onun hayatını inceleyen herkes “Samsun ruhu” ya da “Samsunluluk” kavramının sevgiden geçtiğini görür. Ve umarım herkes O’nun ağabeyliğinden gerekli dersi çıkartır. Unutulmasın ki sevginin gücü korkunun gücünden hem çok daha fazla ve hem çok daha uzun ömürlüdür. Korkunun gücü ve ömrü makamla sınırlıdır. Sevgi öyle mi? Ölümden sonra da sarar insanı ve rahmetle anılmasını sağlar.

Bu yazı toplam 375 defa okunmuştur.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2011 Bafra 55 | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 553 667 59 11 | Faks : 362 543 88 67 | Haber Yazılımı: CM Bilişim